The Effects of ARCS-V Based Differentiated Learning Environments on Students’ Academic and Cognitive Development
13. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi, Gazimagusa, Cyprus (Kktc), 25 - 28 October 2025, pp.398-403, (Summary Text)
- Publication Type: Conference Paper / Summary Text
- City: Gazimagusa
- Country: Cyprus (Kktc)
- Page Numbers: pp.398-403
- Dokuz Eylül University Affiliated: Yes
Abstract
Introduction
Students differ in their learning preferences,
interests, and social experiences. Therefore, it is emphasized that
instructional settings which take individual differences into account enhance
learning effectiveness (Gregory & Chapman, 2020; UNESCO, 2017).
Differentiated instruction stands out as an approach that strengthens
motivation and classroom engagement by offering learning opportunities tailored
to students’ needs (Tomlinson et al., 2003). Motivation is a fundamental factor
shaping learners’ participation in the learning process (Deci & Ryan, 1985;
Maslow, 1943). Keller’s (2010) ARCS-V model aims to foster motivation through
five components: attention, relevance, confidence, satisfaction, and volition.
In this context, students’ self-efficacy beliefs and metacognitive awareness
are also closely linked to motivational processes (Bandura, 1997; Flavell,
1979). Particularly in vocational high schools with heterogeneous student
populations, ARCS-V-based differentiated instruction may provide significant
potential for supporting learning.
Purpose of the Study
This study aims to examine the effects of ARCS-V-based
differentiated learning environments on 9th-grade vocational high school
students’ achievement, motivation, academic self-efficacy, and metacognitive
awareness.
Theoretical Framework
Differentiated instruction involves adapting content,
process, and product according to students’ individual characteristics
(Tomlinson et al., 2003). The ARCS-V model provides a systematic framework for
enhancing motivation by capturing learners’ attention, fostering confidence,
and increasing voluntary participation (Keller, 2010). Academic self-efficacy
reflects students’ beliefs in their ability to achieve success in learning
(Bandura, 1994), whereas metacognitive awareness refers to monitoring and regulating
one’s own cognitive processes (Flavell, 1979; Zimmerman, 2000). Together, these
three constructs constitute the theoretical foundation of the study as critical
determinants of learning outcomes.
Method
The study employed a mixed-methods approach. The
quantitative strand was conducted through a quasi-experimental design with
experimental and control groups, while the qualitative strand adopted a case
study design. The research was carried out with two 9th-grade classes in a
vocational high school. The experimental group received ARCS-V-based
differentiated instruction, whereas the control group followed the existing
curriculum. Quantitative data were analyzed using MANCOVA, and qualitative data
were examined through descriptive and content analysis.
Findings and Discussion
The analysis results indicated significant increases
in the levels of achievement, motivation, self-efficacy, and metacognitive
awareness among students in the experimental group compared to the control
group. The implemented design was effective in enhancing students’ achievement
levels, with experimental group students demonstrating higher performance than
their control group peers. Although a slight decline was observed in the
follow-up test scores compared to the post-test, learning was largely maintained.
High effect sizes were found for motivation (η² = .77–.83), moderate effect for
self-efficacy (η² = .19), and high effect for metacognitive awareness (η² =
.70). Qualitative findings supported these results, revealing that students
exhibited greater engagement, stronger self-efficacy, and enhanced
metacognitive skills. These findings are consistent with previous studies
reporting the positive effects of differentiated instruction on academic
achievement, motivation, self-efficacy, and metacognitive awareness (Bezirgan
& Ateş, 2024; Brown & Lee, 2023; Çalgıcı, 2023; Danley & Williams,
2020; Fisher, 2016; Güven, 2023; Haelermans, 2022; Keller, 2016; Nyongesa &
Mukami, 2023; Paskevicius, 2021; Uçar & Kumtepe, 2016; Uzun, 2022; Yağlı, 2023;
Yılmaz et al., 2012).
Conclusion
Taken together, the study findings indicate that
ARCS-V-based differentiated instruction, which systematically enhances
motivation and structures the learning process while centering on students’
needs and characteristics, leads to significant improvements in learning
outcomes. It effectively increases learners’ academic achievement, motivation,
self-efficacy, and metacognitive awareness. Accordingly, this research
demonstrates that ARCS-V-based differentiated learning environments support the
academic and cognitive development of vocational high school students. The
observed improvements in students’ achievement, motivation, self-efficacy, and
metacognitive awareness further strengthen the applicability of this approach
as an inclusive educational model that considers individual differences.
Keywords
Academic self-efficacy, ARCS-V instructional design,
Differentiated instruction, Motivation, Metacognitive awareness
References
Bandura, A.
(1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological
Review, 84(2), 191-215.
Bandura, A.
(1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of human
behavior (Vol. 4, pp. 71-81). New York: Academic Press.
Bezirgan, G., ve
Ateş, S. (2024). Farklılaştırılmış öğretim yönteminin öğrencilerin okuduğunu
anlama becerisine ve üstbilişsel farkındalık düzeyine etkisi. Ana Dili
Eğitimi Dergisi, 12(1), 39-51. https://doi.org/10.16916/aded.1347929
Brown, E., &
Lee, J. (2023). The effects of differentiated instruction on language
achievement, motivation, and learner autonomy. Journal of Language and Learning
Studies, 48(2), 145-162. https://doi.org/10.1000/jjls.2023.488
Çalgıcı, G.
(2023). Fen eğitiminde farklılaştırılmış öğretimin öğrencilerin üst bilişsel
farkındalıkları, kavramsal anlamaları ve akademik başarıları üzerindeki etkisi
(Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Danley, A., &
Williams, C. (2020). Choice in learning: Differentiating instruction in the
college classroom. InSight: A Journal of Scholarly Teaching, 15, 83-99.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic
motivation and self-determination in human behavior. Springer.
Flavell, J. H.
(1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new area of
cognitive–developmental inquiry. American Psychologist, 34(10), 906-911.
Fisher, K. (2016).
The impact of physical classroom environment on learning. Learning
Environments Research, 19(1), 1–15.
https://doi.org/10.1007/s10984-015-9193-9
Gregory, G. H.,
& Chapman, C. (2020). Farklılaştırılmış öğretim stratejileri: Tek beden
herkese uymaz (M. Asif Sözer, Çev. Ed.). Pegem Akademi Yayıncılık. Erişim
adresi:
https://turcademy.com/kitap/farklilastirilmis-ogretim-stratejileri-9786050370065
Güven, H. (2023). Farklılaştırılmış
öğretim tasarımının 5. sınıf öğrencilerinin İngilizce okuduğunu anlama
becerileri ve duyuşsal özellikleri üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Aydın
Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
Haelermans, C.
(2022). The effects of group differentiation by students’ learning strategies. Instructional
Science, 50, 223-250. https://doi.org/10.1007/s11251-021-09575-0
Keller, J. M.
(2010). Motivational design for learning and performance: The ARCS model
approach. Springer. https://doi.org/10.1007/978-1-4419-1250-3
Keller, J. M.
(2016). Motivation, learning, and technology: Applying the ARCS-V motivation
model. Participatory Educational Research (PER), 3(2), 1–15. https://doi.org/10.17275/per.16.06.3.2
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological
Review, 50(4), 370–396.
Nyongesa, H. W.,
& Mukami, M. N. (2023). Differentiating content as a way of enhancing
students’ self-efficacy: A study of private schools in Ruiru Sub-county. European
Journal of Education and Pedagogy, 4(5), 15–20. https://doi.org/10.24018/ejedu.2023.4.5.687
Paskevicius, M.
(2021). The impact of differentiated instruction on student outcomes: A
systematic review. Educational Review, 73(5), 657–674.
https://doi.org/10.1080/00131911.2020.1740920
Tomlinson, C. A.,
Brighton, C., Hertberg, H., Callahan, C. M., Moon, T. R., Brimijoin, K., et al.
(2003). Differentiating instruction in response to student readiness, interest,
and learning profile in academically diverse classrooms: a review of literature.
J. Education Gifted 27, 119–145. doi: 10.1177/016235320302700203
Uçar, H., ve
Kumtepe, A. T. (2016). Uzaktan eğitimde ARCS-V motivasyon tasarımı modelinin
kullanımı. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi (AUAd),
2(4), 37-54. https://auad.anadolu.edu.tr
UNESCO. (2017). A
guide for ensuring inclusion and equity in education. Paris: United Nations
Educational, Scientific and Cultural Organization. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000248254
Uzun, A. (2022). Özel
Yetenekli Öğrencilerin Sosyal Bilgiler Dersinde Farklılaştırılmış Öğretim
Etkinliklerine Yönelik Görüşleri (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim
Bilimleri Enstitüsü.
Yağlı, M. (2023). ARCS
motivasyon modelinin ortaokul öğrencilerinin Türkçe dersine yönelik
motivasyonlarına ve akademik başarılarına etkisi (Yüksek lisans tezi).
Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Yılmaz, H., Şahin,
S., ve Tatar, M. (2012). Öğrencilerin özyeterlik inançları ve akademik başarı
arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4),
2599-2620.
Zimmerman, B. J.
(2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary
Educational Psychology, 25(1), 82–91.
https://doi.org/10.1006/ceps.1999.1016
Giriş
Öğrenciler
öğrenme tercihleri, ilgi alanları ve sosyal deneyimleri bakımından farklılık
göstermektedir. Bu nedenle, bireysel farklılıkların dikkate alındığı öğretim
ortamlarının öğrenme verimliliğini artırdığı vurgulanmaktadır (Gregory ve
Chapman, 2020; UNESCO, 2017). Farklılaştırılmış öğretim, öğrencilere kendi
ihtiyaçlarına uygun öğrenme fırsatları sunarak motivasyonu ve derse katılımı
güçlendiren bir yaklaşım olarak öne çıkmaktadır (Tomlinson ve diğ., 2003).
Motivasyon,
bireyin öğrenmeye katılımını belirleyen temel faktörlerden biridir (Deci ve
Ryan, 1985; Maslow, 1943). Keller’in (2010) geliştirdiği ARCS-V modeli ise
dikkat, ilgi, güven, doyum ve gönüllülük boyutları aracılığıyla öğrenenlerin
motivasyonunu desteklemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, öğrencilerin özyeterlik
algısı ve üstbilişsel farkındalık düzeyi de motivasyonel süreçlerle doğrudan
ilişkilidir (Bandura, 1997; Flavell, 1979). Özellikle heterojen yapıya sahip
meslek lisesi öğrencilerinin eğitiminde, ARCS-V temelli farklılaştırılmış
öğretim uygulamalarının önemli bir potansiyele sahip olabilir.
Araştırmanın
Amacı
Bu
araştırmanın amacı, ARCS-V tasarımına dayalı farklılaştırılmış öğrenme
ortamlarının 9. sınıf meslek lisesi öğrencilerinin başarı, motivasyon, akademik
özyeterlik ve üstbilişsel farkındalık düzeyleri üzerindeki etkilerini
incelemektir.
Kuramsal
Çerçeve
Farklılaştırılmış
öğretim, öğrencilerin bireysel özelliklerini dikkate alarak içerik, süreç ve
ürün boyutlarının uyarlanmasını öngörmektedir (Tomlinson ve diğ., 2003). ARCS-V
modeli, öğrenenlerin ilgisini çekme, güven duygusunu geliştirme ve gönüllü katılımı
artırma yoluyla motivasyonu sistematik olarak destekleyen bir çerçeve
sunmaktadır (Keller, 2010). Akademik özyeterlik, öğrencilerin öğrenme sürecinde
başarıya ulaşabileceklerine ilişkin inançlarını yansıtırken (Bandura, 1994),
üstbilişsel farkındalık bireyin kendi bilişsel süreçlerini izleme ve düzenleme
becerisini ifade etmektedir (Flavell, 1979; Zimmerman, 2000). Bu üç unsur,
öğrenme çıktılarının niteliğini belirleyen kritik faktörler olarak araştırmanın
kuramsal temelini oluşturmaktadır.
Yöntem
Çalışma
karma yöntem yaklaşımıyla yürütülmüştür. Nicel bölümde deney-kontrol gruplu
yarı deneysel desen kullanılmış; nitel bölümde ise durum çalışması deseninden
yararlanılmıştır. Bir meslek lisesinde iki 9. sınıf üzerinden yürütülen
araştırmada, deney grubunda ARCS-V temelli farklılaştırılmış öğrenme ortamı,
kontrol grubunda ise mevcut öğretim programı uygulanmıştır. Uygulama 15 hafta
sürmüştür. Nicel veriler başarı testi, ARCS-V motivasyon ölçeği, özyeterlik
ölçeği ve üstbilişsel farkındalık envanteri ile; nitel veriler ise gözlem,
yansıtıcı günlükler ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır.
Nicel veriler MANCOVA ile analiz edilmiş, nitel veriler betimsel ve içerik
analiziyle değerlendirilmiştir.
Bulgular
ve Tartışma
Analiz
sonuçları, deney grubundaki öğrencilerin başarı, motivasyon, özyeterlik ve
üstbilişsel farkındalık düzeylerinde kontrol grubuna kıyasla anlamlı artışlar
olduğunu göstermiştir. Uygulanan tasarım öğrencilerin başarı düzeylerini
artırmada etkili olmuş ve kontrol grubuna kıyasla deney grubu öğrencilerinin
daha yüksek başarı gösterdiği görülmüştür. Kalıcılık testinde son test
puanlarına göre bir miktar düşüş olsa da öğrenmenin büyük ölçüde devam ettiği
anlaşılmaktadır. Motivasyon puanlarında yüksek düzeyde etki (η² = .77–.83),
özyeterlikte orta düzeyde etki (η²= .19) ve üstbilişsel farkındalıkta yüksek
düzeyde etki (η² = .70) bulunmuştur. Nitel bulgular da bu sonuçları
desteklemiş; öğrencilerin daha yüksek katılım, güçlü özyeterlik ve gelişmiş
üstbilişsel beceriler sergiledikleri belirlenmiştir. Bu bulgular, literatürde
farklılaştırılmış öğretimin akademik başarı, motivasyon, özyeterlik ve üstbilişsel
farkındalık üzerindeki olumlu etkilerini rapor eden çalışmalarla da uyumludur (Bezirgan
ve Ateş, 2024; Brown ve Lee, 2023; Çalgıcı, 2023; Danley ve Williams, 2020;
Fisher, 2016; Güven, 2023; Haelermans, 2022; Keller, 2016; Nyongesa ve Mukami,
2023; Paskevicius, 2021; Uçar ve Kumtepe, 2016; Uzun, 2022; Yağlı, 2023; Yılmaz
ve diğ., 2012)
Sonuç
Araştırmanın
tüm sonuçları birlikte ele alındığında, öğrenci ihtiyaç ve özelliklerini
merkeze alan, motivasyonu sistematik biçimde artıran ve öğrenme sürecini
yapılandıran ARCS-V tasarımına dayalı farklılaştırılmış öğretimin, öğrenme
çıktılarında anlamlı iyileşmeler sağladığı ve öğrenenlerin akademik başarısını,
motivasyonunu, akademik özyeterliğini ve üstbilişsel farkındalığını artırdığı gözlenmiştir.
Bu bağlamda araştırma, ARCS-V tasarımına dayalı farklılaştırılmış öğrenme
ortamlarının meslek lisesi öğrencilerinin akademik ve bilişsel gelişimlerini
desteklediğini ortaya koymuştur. Öğrencilerin başarı, motivasyon, özyeterlik ve
üstbilişsel farkındalık düzeylerinde gözlenen gelişmeler, bu yaklaşımın
bireysel farklılıkları dikkate alan kapsayıcı haliyle eğitimde
uygulanabilirliğini güçlendirmektedir.
Anahtar
Sözcükler
Akademik
özyeterlik, ARCS-V öğretim tasarımı, Farklılaştırılmış öğretim, Motivasyon,
Üstbilişsel farkındalık
Kaynaklar
Bandura, A.
(1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological
Review, 84(2), 191-215.
Bandura, A.
(1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of human
behavior (Vol. 4, pp. 71-81). New York: Academic Press.
Bezirgan, G., ve
Ateş, S. (2024). Farklılaştırılmış öğretim yönteminin öğrencilerin okuduğunu
anlama becerisine ve üstbilişsel farkındalık düzeyine etkisi. Ana Dili
Eğitimi Dergisi, 12(1), 39-51. https://doi.org/10.16916/aded.1347929
Çalgıcı, G.
(2023). Fen eğitiminde farklılaştırılmış öğretimin öğrencilerin üst bilişsel
farkındalıkları, kavramsal anlamaları ve akademik başarıları üzerindeki etkisi
(Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Danley, A., &
Williams, C. (2020). Choice in learning: Differentiating instruction in the
college classroom. InSight: A Journal of Scholarly Teaching, 15, 83-99.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic
motivation and self-determination in human behavior. Springer.
Flavell, J. H.
(1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new area of
cognitive–developmental inquiry. American Psychologist, 34(10), 906-911.
Fisher, K. (2016).
The impact of physical classroom environment on learning. Learning
Environments Research, 19(1), 1–15.
https://doi.org/10.1007/s10984-015-9193-9
Gregory, G. H.,
& Chapman, C. (2020). Farklılaştırılmış öğretim stratejileri: Tek beden
herkese uymaz (M. Asif Sözer, Çev. Ed.). Pegem Akademi Yayıncılık. Erişim
adresi:
https://turcademy.com/kitap/farklilastirilmis-ogretim-stratejileri-9786050370065
Güven, H. (2023). Farklılaştırılmış
öğretim tasarımının 5. sınıf öğrencilerinin İngilizce okuduğunu anlama
becerileri ve duyuşsal özellikleri üzerindeki etkisi (Doktora tezi). Aydın
Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
Haelermans, C.
(2022). The effects of group differentiation by students’ learning strategies. Instructional
Science, 50, 223-250. https://doi.org/10.1007/s11251-021-09575-0
Keller, J. M.
(2010). Motivational design for learning and performance: The ARCS model
approach. Springer. https://doi.org/10.1007/978-1-4419-1250-3
Keller, J. M.
(2016). Motivation, learning, and technology: Applying the ARCS-V motivation
model. Participatory Educational Research (PER), 3(2), 1–15. https://doi.org/10.17275/per.16.06.3.2
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological
Review, 50(4), 370–396.
Nyongesa, H. W.,
& Mukami, M. N. (2023). Differentiating content as a way of enhancing
students’ self-efficacy: A study of private schools in Ruiru Sub-county. European
Journal of Education and Pedagogy, 4(5), 15–20. https://doi.org/10.24018/ejedu.2023.4.5.687
Paskevicius, M.
(2021). The impact of differentiated instruction on student outcomes: A
systematic review. Educational Review, 73(5), 657–674.
https://doi.org/10.1080/00131911.2020.1740920
Tomlinson, C. A.,
Brighton, C., Hertberg, H., Callahan, C. M., Moon, T. R., Brimijoin, K., et al.
(2003). Differentiating instruction in response to student readiness, interest,
and learning profile in academically diverse classrooms: a review of literature.
J. Education Gifted 27, 119–145. doi: 10.1177/016235320302700203
Uçar, H., ve
Kumtepe, A. T. (2016). Uzaktan eğitimde ARCS-V motivasyon tasarımı modelinin
kullanımı. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi (AUAd),
2(4), 37-54. https://auad.anadolu.edu.tr
UNESCO. (2017). A
guide for ensuring inclusion and equity in education. Paris: United Nations
Educational, Scientific and Cultural Organization. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000248254
Uzun, A. (2022). Özel
Yetenekli Öğrencilerin Sosyal Bilgiler Dersinde Farklılaştırılmış Öğretim
Etkinliklerine Yönelik Görüşleri (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim
Bilimleri Enstitüsü.
Yağlı, M. (2023). ARCS
motivasyon modelinin ortaokul öğrencilerinin Türkçe dersine yönelik
motivasyonlarına ve akademik başarılarına etkisi (Yüksek lisans tezi).
Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Zimmerman, B. J.
(2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary
Educational Psychology, 25(1), 82–91.
https://doi.org/10.1006/ceps.1999.1016