Plağa Bağlı Olmayan Diş Eti Hastalıklarının Histopatolojik Paterni


Pala M., Dikilitaş A., İnönü E., Ellidokuz H., Akcalı A., Pehlivanoğlu B., ...Daha Fazla

International Osteology Symposium 2026, Vienna, Avusturya, 23 - 25 Nisan 2026, ss.1, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Vienna
  • Basıldığı Ülke: Avusturya
  • Sayfa Sayıları: ss.1
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Bu retrospektif çalışma, plağa bağlı olmayan diş eti büyümelerini klinik ve histopatolojik olarak tanımlamayı ve nüks ile ilişkili faktörleri belirlemeyi amaçlamaktadır.

Gereç ve Yöntem: Periodontoloji kliniğine başvuran 25 hasta (8 erkek, 17 kadın; ortalama yaş 44,16 ± 15,03; yaş aralığı 21–68) çalışmaya dahil edilmiştir. Sosyodemografik özellikler, histopatolojik tanı, cerrahi yaklaşım, lezyon özellikleri ve bu faktörlerin nüks ile ilişkisi kaydedilmiştir. Verilerin analizinde kategorik değişkenler için Fisher kesin testi, sürekli değişkenler için ise Mann–Whitney U testi kullanılmıştır.

Bulgular: Hastaların 1'i periodontal sağlıklı, 9'u gingivitis, 3'ü Evre 1, 7'si Evre 2, 1'i Evre 3, 1'i Evre 4, 1'i peri-implant mukozitis olarak kaydedildi. Nüks oranları periodontal tanıya göre; gingivitis %11,1, Evre 1 %33,3 ve Evre 2 %14,3 olarak saptandı. Örneklemin %68'ini kadınlar oluşturmaktadır. Reaktif lezyonlar %76 ile en yaygın tanı olarak kaydedildi. Nüks oranları; erkeklerde %28,6, kadınlarda %6,3; sigara içenlerde %25; tek bölgeli lezyonlarda %9,1 ve çok bölgeli lezyonlarda %100; düşük eğitim seviyesine sahip hastalarda ise %18,8 olarak bulundu  (p>0,05). İnsizyonel yaklaşım uygulanan hastaların tamamında (%100) nüks görülürken, eksizyonel yaklaşım uygulananlarda bu oran %4,8’dir (p = 0,012). Nüks görülen ve görülmeyen gruplar arasında yaş dağılımı açısından anlamlı bir fark gözlenmemiştir.

Sonuç: Bu çalışmanın kısıtlılıkları dahilinde; cerrahi yaklaşım, plağa bağlı olmayan diş eti büyümelerinde nüks ile ilişkili temel faktör olarak öne çıkarken; sigara kullanımı, cinsiyet, lezyon lokalizasyonu ve periodontal tanı ile nüks arasında anlamlı bir ilişkisi saptanmamıştır. Hastaların periodontal idame tedavisi altında uzun süreli takip önerilmektedir.

Aim: This retrospective study aimed to clinically and histopathologically characterize non-plaque-induced gingival enlargements and to identify factors associated with lesion recurrence.

Material & Methods: Twenty-five patients (8 males, 17 females; mean age 44.16 ± 15.03 years; range 21–68) treated in a university clinic were included. Sociodemographic characteristics, histopathological diagnoses, surgical approaches, lesion features, and their relationship with recurrence were recorded and analyzed using Fisher’s exact test for categorical variables and the Mann–Whitney U test for continuous variables.

Results: Periodontal diagnoses were distributed as follows: healthy (n = 1), gingivitis (n = 9), Stage 1 periodontitis (n = 3), Stage 2 periodontitis (n = 7), Stage 3 periodontitis (n = 1), Stage 4 periodontitis (n = 1), and peri-implant mucositis (n = 1), with recurrence rates of 11.1% for gingivitis, 33.3% for Stage 1, and 14.3% for Stage 2 periodontitis. Females constituted 68% of the sample, and reactive lesions represented the most common etiology (76%), with a recurrence rate of 5.9% in this subgroup. Recurrence was 28.6% in males and 6.3% in females; 25% in smokers; 9.1% for single-site lesions and 100% for multiple-site lesions; and 18.8% in patients with lower educational levels, although these differences were not statistically significant. In contrast, recurrence occurred in all patients treated with an incisional approach (100%) compared with 4.8% in those treated with an excisional approach (p = 0.012). No significant difference in age distribution was observed between recurrent and non-recurrent groups.

Conclusion: Within the limitations of this study, the surgical approach emerged as the primary factor associated with recurrence of non-plaque-induced gingival enlargements, whereas smoking status, gender, lesion localization, and periodontal diagnosis showed no significant associations. Long-term follow-up under periodontal maintenance therapy is recommended for these patients.