Profesyonel ve Toplumsal Perspektifler Açısından Klinik Olarak Farklı Diş Eti Durumlarının Gülüş Estetiği Algısı Üzerindeki Etkisi: Kesitsel Çalışma

İnönü E., Erez Palacı A. B., İnce Bingöl H. S., Keskinoğlu P.

Türkiye Klinikleri Diş Hekimliği Bilimleri Dergisi, cilt.32, sa.4, ss.1142-1153, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışma, ideal gülümsemeye sahip bir bireyin fotoğrafı üze- rinde dijital olarak yapılan dentolabial değişikliklerin, farklı gruplardaki estetik algısını Q-sort yöntemiyle karşılaştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel çalışmaya 150 (50 meslek dışı birey, 50 diş hekimi, 50 diş hekimliği öğrencisi) katılımcı dâhil edilmiştir. Katılımcılar, ideal gülüşe sahip bir bireyin fotoğrafı dijital olarak modifiye edilerek oluşturulmuş 65 görsel ile orijinal fo- toğrafın iki kopyası olmak üzere toplam 67 görseli değerlendirmiştir. Orijinal fotoğraf, standartlaştırılmış aydınlatma koşullarında DSLR kamera ile çekilmiş ve Adobe Photoshop CS6 kullanılarak diş eti marjin pozisyonu, interdental pa- pilla, zenith noktası, gingivitis, pigmentasyon, diş eti çekilmesi, kontur ve genel gingival görünüm gibi parametrelerde dijital değişiklikler yapılmıştır. Bu gör- seller, Q-sort metodolojisi ile katılımcılar tarafından estetik açıdan puanlanmış- tır. Veriler Kruskal-Wallis, Dunn “post hoc” testi ve ki-kare analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Sekiz dentogingival senaryo ve kontrol görselleri arasında, gruplar arasında anlamlı farklılıklar sadece diş etinin farklı düzeyde inflamasyonu (p=0,004) ve seviye ve lokasyonda diş eti çekilmesi (p=0,004) se- naryolarında bulunmuştur. Diş hekimleri ve diş hekimliği öğrencileri, diş etinin farklı düzeyde inflamasyonuna ait görselleri meslek dışı bireylere kıyasla an- lamlı olarak daha az estetik bulmuşlardır. Tüm gruplarda en çekici görsel kont- rol fotoğrafı olarak belirlenmiştir. Sonuç: Diş hekimleri ve diş hekimliği öğrencilerinin inflamasyona, diş hekimlerinin ise diş eti çekilmesine karşı daha eleştirel bir yaklaşım sergilediği saptanmıştır. Tüm grupların ideal gülümsemeyi ortak biçimde estetik bulması ise evrensel bir estetik algının varlığına işaret et- mektedir. Bulgular, klinik pratiğinde bireysel estetik algı farklılıklarının başarılı tedavi sonuçları açısından dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.

Objective: This study aimed to compare the esthetic perceptions of laypersons, dentists, and dental students regarding digitally created dentolabial mod- ifications applied to a photograph of an individual with an ideal smile, utilizing the Q-sort methodology. Material and Methods: This cross-sectional study included 150 (50 laypersons, 50 dentists, and 50 dental students) participants. Participants evaluated 67 images, comprising 65 digitally modified images and two copies of the original photograph of an individual with an ideal smile captured under standard- ized lighting conditions using a DSLR camera. Digital alterations, performed using Adobe Photoshop CS6, involved changes in gingival margin position, interdental papilla, gingival zenith point, gingivitis, pigmentation, gingival recession, contour, and overall gingival appearance. All images were assessed by participants based on esthetic criteria using the Q-sort method. Data were analyzed using the Kruskal- Wallis test, Dunn’s “post hoc” test, and chi-square analysis. Results: Among eight dentogingival scenarios and control images, statistically significant differences be- tween groups were observed solely in scenarios depicting varying levels of gingi- val inflammation (p=0.004) and different levels and locations of gingival recession (p=0.004). Dentists and dental students rated images illustrating different levels of gingival inflammation as significantly less esthetic compared to laypersons. Across all groups, the control image was consistently identified as the most attractive. Con- clusion: Compared with laypersons, dentists and dental students demonstrated a more critical approach towards gingival inflammation, whereas dentists alone were more critical of gingival recession. The consistent appreciation of the ideal smile across all participant groups suggests the presence of a universal esthetic perception. These findings underscore the importance of considering individual differences in esthetic perception in clinical practice to achieve successful treatment outcomes.