Pedagogical Perspective Of The Concept Of “Adaptive Reuse” Through Diploma Projects: The Case Of Izmır Historical City Center


Akgül R., Dokgöz G. D.

10. INTERNATIONAL HASANKEYF SCIENTIFIC RESEARCH AND INNOVATION CONGRESS, Batman, Türkiye, 10 - 11 Mayıs 2025, ss.10-11, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Batman
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.10-11
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Mimari tasarım stüdyolarının gündemi küresel, ulusal ve yerel gündemle ilişkilidir. Bu

yüzden mimari tasarım stüdyolarının üretimlerine bakmak, mimarlık gündeminin

ölçeklerarası bir panoramasını ortaya koymaktadır. Stüdyo üretimlerinin incelenebileceği en

önemli ortamlardan biri, bu projelerin kamusal görünürlük kazandığı öğrenci yarışmalarıdır.

Türkiye’de öğrencilerin lisans projeleri ile katılım sağladığı yarışmalardan biri İzmir Serbest

Mimarlar Derneği tarafından 2017 yılından itibaren her sene düzenlenen “Merhaba Öğrenci

Proje Yarışması Ödülleri”dir. Çalışma kapsamında yarışmada ödül alan projelerin taraması

yapıldığında, öne çıkan kavramlardan birinin uyarlanabilir yeniden işlevlendirme (adaptive

reuse) olduğu tespit edilmiştir. Bu tespit doğrultusunda, yarışma kapsamında ödül almış

dokuz bitirme projesinin içerik analizi yapılarak, bu kavramın nasıl ele alındığı ve

yorumlandığı irdelenmiştir. Projeler 2020’de UNESCO Dünya Miras Geçici Listesi’ne

eklenen ve dolayısıyla yıkım-inşa-koruma pratiklerinin yeniden sorgulandığı İzmir Tarihi kent

merkezinde geliştirilmiş olan projeler arasından seçilmiştir. Seçilen projeler; Kavramsal

Altyapı, Bağlam, Senaryo, Program, Temsil araçları, mekânsal çözümlemeler gibi başlıklar

altında incelenmiştir. Schön ‘ün yansıtıcı pratik kuramı ve Freire’nin eleştirel pedagoji

anlayışı stüdyo temelli öğrenme ortamının şekillendirilmesi açısından tartışılmıştır. “Yeniden

işlevlendirme” kavramının pedagojik açılımı, yıkım ve inşa pratiğinin baskısı altındaki kentler

için alternatif senaryoların önünü açma potansiyeli, küresel ölçekteki ekolojik kriz ortamında

kurabileceği gelecek projeksiyonları tartışılmıştır. Ayrıca uyarlanabilir yeniden kullanım

kavramı, tarihsel çevre ile çağdaş tasarım arasındaki ilişkiyi kuramsal düzeyde yeniden

düşünmek için bir zemin sunmaktadır. Bu doğrultuda ,Lefebvre’nin üretim mekanı kuramı

veya Habreken’ in açık yapı yaklaşımı uyarlanabilir yeniden kullanım kavramının hem

eğitimde hem de kentsel bağlamda ne ifade ettiğini tartışmaya açmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Yeniden İşlevlendirme; Rejenerasyon ; Mimarlık Eğitimi ; Yarışmalar