TIP FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNDE ÖZEL ÇALIŞMA MODÜLÜ VE PROBLEME DAYALI ÖĞRENME OTURUMLARININ ALGILANAN ETKİLİLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Giriş-Amaç: Bu çalışmanın amacı, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde Özel Çalışma Modülü (ÖÇM) ve Probleme Dayalı Öğrenme (PDÖ) oturumlarının, algılanan etkililiğini öğrenci bakış açısıyla değerlendirmek ve bu algının demografik ile akademik özelliklerle ilişkisini incelemektir. 

Gereç-Yöntem: Tanımlayıcı, kesitsel tipte bir anket çalışması yürütülmüştür. Araştırmaya, aydınlatılmış onam veren 224 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı, 7 demografik/tanımlayıcı soru ile beş alt boyutta toplam 15 maddeden oluşan 5'li Likert tipi bir ölçektir. Ölçeğin iç tutarlılık katsayısı yüksek bulunmuştur (Cronbach α=0,97). Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler (ortalama±standart sapma, sayı ve yüzde) ile katılım oranları kullanılmış; gruplar arası karşılaştırmalarda t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. 

Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 22,5±2,9 yıl olup cinsiyet dağılımı dengeliydi (%48 kadın, %48 erkek, %4 belirtmek istemeyen). Ölçeğin genel ortalaması 3,22±1,26 (5 üzerinden) olarak orta-olumlu düzeyde saptandı. Alt boyutlar arasında en yüksek ortalama “Eleştirel Düşünme ve Problem Çözme” (3,34), en düşük ortalama ise “Öz-Yeterlik ve Motivasyon” (3,09) alanına aitti; diğer boyutlar 3,18–3,26 aralığındaydı. Madde düzeyinde en olumlu değerlendirilen ifadeler “Vaka tartışmaları eleştirel düşünme becerilerimi geliştirdi” (3,40; %61 katılım) ve PDÖ'nün klinik karar verme ile farklı bakış açılarını değerlendirmeye katkısıydı (her ikisi 3,39; %59). En düşük puan, ÖÇM oturumlarının öğrenme hedeflerini netleştirmesine ilişkin maddeye verildi (2,97; yalnızca %42 katılım); motivasyon artışı da görece zayıftı (3,03; %44). Algılanan etkililik, akademik başarıyla anlamlı biçimde ilişkiliydi. Benzer şekilde haftalık çalışma süresi 16 saat ve üzeri olanlar en yüksek (3,67), 0–5 saat olanlar en düşük (2,92) algıya sahipti (F(3,220)=4,74; p<0,01). 

Sonuç: Öğrenciler ÖÇM ve PDÖ oturumlarını genel olarak orta-olumlu düzeyde etkili bulmaktadır; en güçlü algılanan kazanım eleştirel düşünme ve problem çözme, en zayıf alan ise öz-yeterlik ve motivasyondur. Akademik başarısı ve çalışma süresi yüksek öğrencilerin oturumlardan daha fazla yarar algılaması, etkileşimli öğrenme yöntemlerinden elde edilen kazanımın öğrencinin ön hazırlığı ve katılımıyla yakından ilişkili olduğunu düşündürmektedir.