Ebeveynlerin Gözünden Deprem Yaşayan Çocuklardaki Davranış Değişiklikleri

Creative Commons License

Akamca G. Ö., YANGIN D., gündüz h.

Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi(BAEBD), cilt.17, sa.2, ss.1145-1165, 2026 (TRDizin)

Özet

Araştırmanın amacı “Asrın Felaketi’’ olarak adlandırılan 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş merkezli deprem sonrasında depremi yaşamış olan çocuklarda görülen davranış değişikliklerini ve bu değişikliklere karşı ailelerin yaklaşımlarını ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Adıyaman ili K1 Konteyner kentte ikamet eden, depremi yaşamış ve 2-7 yaş aralığında çocuğu olan 127 ebeveyn oluşturmaktadır. Verilerin analizi için veriler içerik analizine tabi tutulmuş ve tematik kodlama yapılmıştır. Görüşmeler sonucunda aileler, deprem sonrası yaşananlarla ilgili olarak 0-2 yaş grubundaki çocukların yaşananları hatırlamadıkları için gözlenebilir düzeyde etkilenmediğini, 3-6 yaş grubundaki çocukların ise deprem anı ve sonrasını hatırladıklarını, bu duruma bağlı olarak psikosomatik, fiziksel ve ruhsal tepkiler verdiklerini ifade etmişlerdir. Ayrıca aileler çeşitli problemler konusunda yeterli desteği almakta zorlandıklarını belirtmiş, çocuklarının yaşadıkları problemleri çözmede bir kısmının etkili stratejiler kullanırken bir kısmının da çözüm yolu aramadıkları bulgusuna ulaşılmıştır.
The aim of this study is to reveal the behavioral changes observed in children who experienced the earthquake centered in Kahramanmaraş on February 6, 2023, known as the “Disaster of the Century,” and to examine families’ approaches toward these changes. The study employed the semi-structured interview technique, one of the qualitative research methods. The study group consisted of 127 parents residing in the K1 container city in Adıyaman, who had experienced the earthquake and had children between the ages of 2 and 7. For data analysis, content analysis and thematic coding were applied. Based on the interviews, families reported that children in the 0–2 age group were not observably affected, as they did not remember the events, whereas children in the 3– 6 age group remembered the earthquake and its aftermath and, as a result, exhibited psychosomatic, physical, and psychological reactions. Families also stated that they faced difficulties in accessing sufficient support for various problems. It was further found that while some parents used effective strategies to address the problems their children experienced, others did not seek any solutions.