ENFEKSİYON HASTALIKLARI VE MİKROBİYOLOJİSİ, ALPAY AZAP,GÖKHAN AYGÜN,BURÇİN ŞENER, Editör, Nobel Yayınevi, İstanbul, ss.2805-2813, 2025
Milattan önce 1200-1090 yıllarında Eski Mısırlılar, Taenia saginata gibi hastalıkları bildikleri, domuz eti yemedikleri ile ilgili bilgiler papiruslarda yerini almıstır. Aristoteles (384-322)
üç tip helmintten söz etmistir. Arnould Villeneuve (1300) Taenia solium ismini ilk olarak kullandıgı görülmüstür. Felix Plater (1536-1614) ise, Taenia ile Diphyllobothrium latum’u birbirinden ayırt etmistir (1, 2).
Cysticercus bovis (sistiserkoidlarva) ilk sığırlarda tespit eden kişi, Weber (1675)’dir. Edward Tyson (1683) köpeklerde şerit şeklinde bir yapı oldugunu, skoleks veya bas kısmının oldugunu tanımlamıstır. Johann
Goeze (1782) ise, T. saginata ve Taenia solium’u birbirinden ayırt eden kişidir. Friederich Rudolf Leucart(1863), sıgırların ara konak oldugunu deneysel olarak göstermiştir. John Hamer
Oliver (1869) ise, T. saginata’nın sıgır etinde bulunan cysticercus bovis ağızdan alınması ile insanlara bulaştığını gösteren bilim insanıdır. Friederich Küchenmeister (1861) ise, domuzda
ve insanda cysticercus cellulosae saptayarak, T. solium ilişkisini bulmustur (3, 4).