RENAL TRAVMALARDA NON-OPERATİF YÖNETİMİN UZUN DÖNEM RENAL FONKSİYONLAR ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: TEK MERKEZLİ 1 YILLIK GFR TAKİP SONUÇLARI


Creative Commons License

Doğan B., Özer M. S., Sarıkaya A. E., Şen V., Bozkurt O.

8. ÜROLOJİK CERRAHİ KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 28 Ekim - 01 Kasım 2026, ss.611-612, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.611-612
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

AMAÇ Renal travmalı hastaların yönetiminde non-operatif yönetim (NOM) güncel kılavuzlarca ilk seçenek olarak önerilmektedir. Ancak, yüksek evreli yaralanmaların ve kritik klinik tabloların uzun dönem renal fonksiyonlar üzerindeki net etkisi halen tartışmalıdır. Bu çalışmada, renal travma nedeniyle takip edilen hastaların erken (3. ay) ve uzun dönem (1. yıl) böbrek fonksiyonel sonuçlarını ve NOM başarı oranlarımızı değerlendirmeyi amaçladık. GEREÇ-YÖNTEM Kliniğimizde renal travma tanısıyla takip ve tedavi edilen 79 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik verileri, AAST (American Association for the Surgery of Trauma) yaralanma evreleri, masif transfüzyon ve yoğun bakım (YBÜ) gereksinimleri, uygulanan tedavi modaliteleri ile 3. ay ve 1. yıl Glomerüler Filtrasyon Hızı (GFR) değişimleri (bazal GFR'ye kıyasla farklar) kaydedildi. BULGULAR Hastaların ortanca yaşı 39 (18-72) olup, %83,5'i (n=66) erkekti. Hastaların %72,1'ini (n=57) yüksek evreli (Grade 3-5) yaralanmalar oluşturmaktaydı. Çoklu organ travması oranı %64,6 (n=51), YBÜ ihtiyacı %20,3 (n=16) ve masif transfüzyon oranı %11,5 (n=9) olarak saptandı. Genel NOM başarı oranı %93,7 (n=74) idi; sadece 4 hastaya (%5,1) nefrektomi uygulandı. Subgrup analizlerinde; AAST Grade 4 ve Grade 5 hastalar arasında 3. ay GFR değişimleri açısından anlamlı fark saptanırken (p=0,024), 1. yılın sonunda bu fonksiyonel farkın kapandığı görüldü (p=0,104). Benzer şekilde, YBÜ ihtiyacı olan hastaların 3. ay GFR kayıpları anlamlı derecede yüksekken (p=0,026), 1. yılda YBÜ ihtiyacı olmayan hastalarla benzer GFR düzeylerine ulaştığı belirlendi (p=0,101). Buna karşın, nefrektomi uygulanan hastalarda hem 3. ayda (p=0,012) hem de 1. yılda (p=0,048) GFR kaybı yönündeki anlamlı farkın kalıcı olduğu saptandı. Masif transfüzyon ve çoklu organ travması varlığının ise GFR değişimleri üzerinde kısa ve uzun dönemde anlamlı bir etkisi izlenmedi (p>0,05). SONUÇ Yüksek evreli ve multiorgan yaralanmalı kritik renal travmalı hastalardan oluşan çalışmamızda NOM, %93,7 gibi mükemmel bir başarı oranına sahiptir. Başlangıçtaki yüksek yaralanma evresi ve yoğun bakım gereksinimi gibi olumsuz faktörler akut dönemde (3. ay) renal fonksiyonlarda belirgin sarsıntıya yol açsa da, nefrektomiden kaçınılıp organ korunduğu takdirde 1. yılın sonunda fonksiyonel farklar tamamen kapanmaktadır. Cerrahi nefrektomi ise uzun dönemde kalıcı GFR kaybına yol açan en önemli faktördür. Hemodinamik olarak stabil olan tüm yüksek evreli hastalarda uzun dönem renal fonksiyonları korumak adına NOM sınırları sonuna kadar zorlanmalıdır.