2.ULUSLARARASI 11.GERİATRİ GÜNLERİ, İzmir, Türkiye, 20 - 21 Eylül 2024, ss.67, (Özet Bildiri)
GiriĢ: Kırılganlık, fonksiyonellikte kayıp ve mortalite ile sonuçlanabilen bir geriatrik sendromdur. Kırılganlık ile iliĢkili olabilecek serum biyobelirteçlerinin saptanması ve optimize edilmeye çalıĢılması sendromun önlenebilmesi için önemli bir adımdır. Kardiyovasküler hastalıklar, böbrek yetmezliği, diyabetes mellitus gibi kronik hastalıklar hem hiperürisemi hem de kırılganlık ile iliĢkilendirilmektedir. Amaç: ÇalıĢmamızda hiperüriseminin kırılganlık ile iliĢkisini araĢtırmayı amaçladık. Yöntem: Retrospektif kesitsel olarak tasarlanan çalıĢmamıza Dokuz Eylül Üniversitesi Geriatri Bilim Dalı’na Ocak 2020 ile Aralık 2023 tarihleri arasında ilk kez baĢvurmuĢ, ayrıntılı geriatrik değerlendirme (AGD) ve laboratuvar verileri eksiksiz olan hastalar dahil edilmiĢtir. Akut hastalığı olan, düzenli alkol tüketen, demans ve kanser tanılı hastalar çalıĢmadan dıĢlanmıĢtır. Ayrıca hem kırılganlık parametrelerini ve hem de serum ürik asit düzeylerini etkileyebileceği için diüretik alan hastalar çalıĢmaya dahil edilmemiĢtir. Kırılganlık tanımı için Fried Kırılganlık Fenotipi kullanılmıĢtır. Hiperürisemi; serum ürik asit seviyesi erkeklerde 7 mg/dL ve üzeri, kadınlarda 6 mg/dL ve üzeri olarak tanımlanmıĢtır. Hastalar hiperürisemi ve normoürisemi olarak iki gruba ayrılmıĢtır. Ġki grubun ilk baĢvurudaki demografik özellikleri, komorbiditeleri, laboratuvar parametreleri, AGD skorları ve kırılganlık durumları karĢılaĢtırılmıĢtır. Bulgular: ÇalıĢmaya dahil edilen 416 hastanın 243 (%58,4)’ü kadın iken ortalama yaĢ 74,70 ± 7,11 idi. Hastaların 100 (%24,0)’ünde hiperürisemi saptandı. Hiperürisemik hasta grubunda; kadınların daha fazla (p:0,014), diyabetes mellitus tanılı (p:0,026) ve böbrek fonksiyon bozukluğu olan (p:0,003) hastaların daha sık, temel günlük yaĢam aktivite skorlarının daha düĢük olduğu görüldü (p:0,026). Normoürisemi grubunda robust, hiperürisemi grubunda frail hasta yüzdesi daha yüksek (p: 0,021) iken değiĢkenlere göre düzeltme yapıldığında hiperüriseminin prefrail olma riskini 1,91 (p: 0,024, %95 GA [1,08-3,34]) kat arttığı saptandı. TartıĢma ve Sonuç: Hiperürisemisi olan yaĢlılar kırılganlık riski nedeniyle yakın takip edilmelidir. Diyet düzenlemeleri, yaĢam tarzı değiĢiklikleri ve hiperürisemi ile iliĢkili olan hastalıkların ve ilaçların uygun yönetimi gibi ürik asit düĢürücü yaklaĢımların kırılganlık üzerine etkisini inceleyen ileri çalıĢmalara ihtiyaç vardır.