59. ULUSAL OFTALMOLOJİ KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 19 - 23 Kasım 2025, ss.503, (Tam Metin Bildiri)
GİRİŞ VE AMAÇ:Topikal prostaglandin analogları(PGA) ve prostaglandin ilişkili periorbitopatinin meibomian fonksiyonu ve morfolojisine etkilerini belirlemek. YÖNTEM:Çalışmaya glokom veya oküler hipertansiyon tanısı almış, en az üç aydır unilateral topikal PGA tedavisi gören hastalar dahil edildi. Tüm hastaların gözyaşı kırılma zamanı(TBUT), Schirmer I testi, kornea boyanma skoru, kapak kenarı anormallik skoru, meibum ekspresyonu, meibografi skoru ve meibomian bez kaybı değerlendirildi. Meibomian bez morfolojisi(anormal boşluk, atrofik, bozulmuş, bulanık, hayalet, kalın, kancalı, kapak kenarına uzanmayan, kısa, kıvrımlı, tadpole, üst üste binmiş) incelendi. PGA’lar latanoprost, bimatoprost ve travoprost olarak gruplandırılarak karşılaştırıldı. Ayrıca, periorbitopati varlığı ve şiddeti (grade 0, 1, 2, 3) ile meibomian fonksiyonu ve morfolojisi karşılaştırıldı. BULGULAR:64 hastanın 26'sı latanoprost, 23’ü bimatoprost ve 15’i travoprost kullanıyordu. PGA kullananlarda kornea boyanması, kapak kenarı anormallikleri, meibum ekspresyon bozukluğu ve meibomian bez kaybı anlamlı derecede yüksek, TBUT ve Schirmer değerleri ise daha düşüktü (p<0.05). PGA kullananların kapaklarında bozulmuş, kıvrımlı, kancalı, atrofik ve hayalet bezlerin sıklığı kontrol grubundan yüksekti (p<0.05). Bimatoprost ve travoprost kullanan gözlerde, latanoprosta göre kancalı, atrofik ve hayalet bez oranları daha yüksekti (p<0.05). Grade 3 periorbitopati hastalarında kapak kenarı anormallik skoru, meibomian ekspresyonu, meibografi skoru, atrofik, hayalet ve kenara uzanmayan bezler anlamlı olarak yüksekti(p<0.05) ve periorbitopati şiddetiyle pozitif korelasyon gösterdi(p<0.05). ROC analizine göre, meibomian ekspresyonu, meibografi skoru, atrofik ve hayalet bezler periorbitopatiyi öngörmede en güçlü belirteçlerdi(p<0.05, AUC>0.80). TARTIŞMA VE SONUÇ:Topikal PGA’lar, karakteristik meibomian bezi morfolojik değişikliklerine yol açmakta olup, bu değişiklikler periorbitopati varlığı ve şiddeti ile ilişkilidir ve periorbitopati gelişimini öngörmede etkilidir.