Akademik Veri Yönetim Sistemi
Diğer, ss.65-69, 2026
Bu kitap incelemesi, David Wiles’ın 2020 yılında yayımlanan The Players’ Advice to Hamlet: The Rhetorical Acting Method from the Renaissance to the Enlightenment adlı çalışmasını ele almaktadır. Wiles, erken modern (1500–1800) Avrupa tiyatrosunda oyunculuğun modern psikoloji temelli bir içsellikten ziyade klasik retorik gelenek içinde kavrandığını savunarak Stanislavski merkezli ilerlemeci tarih anlatısını sorgular. Çalışmada Cicero ve Quintilian gibi antik retorikçiler, dönemin oyunculuk anlayışının kökensel kaynakları olarak konumlandırılır; bu çerçevede oyunculuğun ses, jest ve bedenin birlikte işlediği bir ikna sanatı olduğu gösterilir. Wiles, Hamlet ve Diderot’yu ise doğrudan sahne pratiğinden değil ‘entelektüel tavsiye’ konumundan konuşan kuram salfigürler olarak değerlendirir; böylece entelektüel söylem ile profesyonel oyuncu deneyimi arasındaki gerilim açığa çıkarılır. Duygu, deklamasyon, jest ve teknik tarihsel olarak değişen bedensel-söylemsel pratikler olarak tartışılır. Profesyonel oyuncu bilgisini ve sahne pratiğini tarih yazımının merkezine yerleştirme çabası, kitabı tiyatro tarihi, oyunculuk kuramı ve performans çalışmaları için önemli bir başvuru kaynağı haline getirmiştir. Anahtar Kelimeler: David Wiles, Tiyatro Kuramı, Oyunculuk, Retorik.