Akademik Veri Yönetim Sistemi
26. Ulusal Çocuk Nörolojisi Kongresi, Antalya, Türkiye, 30 Nisan - 04 Mayıs 2025, ss.72, (Özet Bildiri)
Giriş: Tip 1 diabetes mellitus (T1DM), özellikle diyabetik periferik nöropati (DPN) gibi mikrovasküler komplikasyonlarla ilişkili olması nedeniyle önemli bir küresel sağlık sorunudur. DPN, öncelikli olarak alt ekstremitedeki duyu sinirlerini etkiler ve bu süreçte sural sinir belirgin şekilde etkilenir. DPN tanısında geleneksel yöntem, üst ve alt ekstremitelerde dört motor ve dört duyu sinirinin değerlendirilmesini içerir. Motor testlerde, bileşik kas aksiyon potansiyelini ortaya çıkarmak için çift noktalı yüksek yoğunluklu stimülasyon kullanılırken, duyu testlerinde depolarize olmuş sinir liflerini değerlendirmek amacıyla tek noktalı daha düşük yoğunlukta bir uyaran uygulanır. Amaç: Bu çalışmanın amacı, pediatrik T1DM hastalarında DPN tanısında yalnızca tek bir sural sinir yanıtı kullanımının etkinliğini geleneksel yöntemle karşılaştırarak değerlendirmek ve erişkin popülasyonda kullanılan daha basit tetkiklerin uygunluğunu araştırmaktır. Metot: Bu retrospektif çalışmada, 204’ü T1DM hastası ve 38’i kontrol olmak üzere toplam 242 hastanın verileri analiz edilmiştir. T1DM hastalarında DPN için yaş, cinsiyet, hemoglobin A1c düzeyleri, lipid parametreleri ve vücut kitle indeksi gibi risk faktörleri değerlendirilmiştir. Her iki grupta da sinir ileti çalışmaları incelenmiştir. Bulgular: T1DM hasta grubunda 30 hastada (%14,7) nöropati saptandı. Tek sural sinirin incelenmesi DPN tanısında, %83,3 duyarlılık ve %97,2 özgüllük ile erişkin döneme göre daha yüksek güvenilirliği destekledi (Tablo 1). Nöropatik olan grupta saptanan risk faktörleri yüksek vücut kitle indeksi, hastalık süresi ve ortalama HbA1c değeri yüksekliği idi. Bu risk faktörlerini dahil ederek yapılan çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, HbA1c düzeyinin (p=0,005, OR: 1,473, %95 GA: 1,124–1,928) nöropati gelişimi ile bağımsız olarak ilişkili olduğu gösterilmiştir. Vücut kitle indeksi SDS değeri ise çok değişkenli modelde istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p=0,151). Nöropatik olmayan T1DM hastaları ile kontrol grubu arasında sural sinir yanıtlarının karşılaştırılmasında, T1DM grubunda nöropati olmasa bile sural sinir amplitüdlerinin düşük (p=0.013) ve latans değerlerinin uzun (p=0.027) saptanması, erken dönemde de etkilenmeyi gösterdi (Tablo 2). Sonuç: Pediatrik T1DM hastalarında tek bir sural sinir yanıtının değerlendirilmesi, geleneksel sinir ileti çalışmalarının yerini alabilir. Bu çalışma, DPN tespitinde hasta başı (point-of-care) cihazların kullanımını desteklemekte olup, klinik uygulamayı basitleştirip geliştirme potansiyeline işaret etmektedir.