Periodontitisin Ötesinde: Rejeneratif Tedavi


Güler İ. M., Dikilitaş A., Akcalı A.

International Osteology Symposium Vienna 26, Vienna, Avusturya, 23 - 25 Nisan 2026, ss.1, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Vienna
  • Basıldığı Ülke: Avusturya
  • Sayfa Sayıları: ss.1
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Periodontitisin Ötesinde: Rejeneratif Yönetim

Amaç:

Bu vaka raporu, Evre III, Derece C periodontitis tanısı alan bir hastada, endo-perio lezyonlu alt azı dişlerinin rejeneratif yönetimini sunmaktadır.

Yöntemler:

Sistemik olarak sağlıklı, 55 yaşında, sigara kullanmayan erkek hasta 2024 yılında Periodontoloji Anabilim Dalı'na sevk edilmiştir. Multidisipliner tedavi yaklaşımı şu şekilde planlanmıştır:

  • İlk seansta: Profesyonel mekanik plak temizliği ve ağız hijyeni eğitimi verilmiş, #46 numaralı diş için endodontik tedavi planlanmıştır.

  • İkinci seansta: Ağız hijyeni yeniden değerlendirilmiş ve hasta motivasyonu pekiştirilmiştir.

  • Üçüncü ve dördüncü seanslarda: Diş eti altı (subgingival) enstrümantasyon uygulanmıştır.

Kök hasarı olmaksızın Derece 3 endo-perio lezyonu görülen #46 numaralı diş için rejeneratif tedavi planlanmıştır. Granülasyon dokusunun uzaklaştırılmasının ardından, defektin üç duvarlı bir kemik içi defekt olduğu doğrulanmıştır. Defekt, ksenogreft (0.5–1 mm granüller, 1 cc) ile doldurulmuş, PRF (12 dakika boyunca 2700 rpm'de santrifüj edilmiş) membran ile örtülmüş ve flap gerilimsiz bir şekilde kapatılmıştır.

Tedavinin restoratif aşamasında, #24–26 dişleri için iki üyeli implant destekli restorasyon planlanmıştır. Dişler atravmatik olarak çekilmiş ve çekim soketleri PRF materyali kullanılarak korunmuştur (soket koruma). Üç aylık iyileşme sürecinin ardından, #24 ve #26 bölgelerine implantlar yerleştirilmiş; #26 numaralı bölgede internal sinüs lifting yaklaşımı uygulanmıştır.

Bulgular:

Adım 1 ve 2 (Step 1-2) tedavileri inflamasyonu etkili bir şekilde azaltmıştır. Rejeneratif cerrahi, #46 numaralı dişte başarılı bir kemik dolumu ile sonuçlanmış ve endo-perio lezyonu iyileşmiştir. #46 bölgesindeki defekt dolumu %50oranında gerçekleşmiştir. İyileşme süreci sonunda Derece I mobilite (sallanma), mobilite yokluğuna evrilmiştir. Periodontitis geçmişi olan hastada implantlar başarıyla osseointegre olmuştur.

Sonuç:

Bu vaka, periodontal stabilitenin sağlanmasının, endo-perio lezyonlarının başarılı yönetimi ve periodontitis tedavisi görmüş hastalarda öngörülebilir implant tedavisi için temel teşkil ettiğini göstermektedir.

Beyond Periodontitis: Regenerative Management

Objectives:
This case report presents the regenerative management of lower molar teeth with endo-perio lesion in a patient with Stage III, Grade C periodontitis. 

Methods:
Systemically healthy, 55-year-old non-smoking male was referred to the Department of Periodontology in 2024. Multidiciplinary treatment approaches was planned as fallows: first session, professional mechanical plaque removal and oral hygiene instructions were provided, and for tooth #46 endodontic treatment was planned. During the second session, oral hygiene was re-evaluated, and patient motivation was reinforced. In the third and fourth sessions, subgingival instrumentation was performed. Regenerative treatment was planned for tooth #46, which presented with a Grade 3 endo-perio lesion without root damage. After granulation tissue removal, the defect was confirmed as a three-wall intrabony defect. Defect was filled with a xenograft (0.5–1 mm granules, 1 cc) and covered with PRF (centrifuged at 2700 rpm for 12 minutes) membrane and the flap was closed tension-free. In the restorative phase of the treatment two-unit implant-supported restoration (teeth #24–26) was planned. Teeth were extracted atraumatically and socket was preserved using PRF material. Following three months healing period, implants were placed in sites #24 and #26 with an internal sinus lifting approach (site #26).

Results:
Step1-2 therapy effectively reduced inflammation. Regenerative surgery resulted in successful bone fill at tooth #46 and endo-perio lesion was healed. Defect fill was 50% at site #46. Grade I degree mobility was improved to no mobile following healing period. Implants were succesfully osseointegrated in a patient with history of periodontitis.

Conclusion:
This case demonstrates that achievement of periodontal stability is essential for the successful management of endo-perio lesions and for predictable implant therapy in periodontitis treated patient.