Diş Eti Çekilmelerinin Cerrahi Tedavisinde İki Farklı Tekniğin Karşılaştırılması: Retrospektif Bir Araştırma


Muhterem A., Erez Palacı A. B., Dikilitaş A., İnönü E., Kanmaz B.

33. İzmir Dişhekimleri Odası Uluslararası Bilimsel Kongre ve Sergisi, İzmir, Türkiye, 19 - 22 Kasım 2026, ss.1, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İzmir
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.1
  • Dokuz Eylül Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Bu çalışmada, diş eti çekilmelerinin cerrahi tedavisinde kuronale pozisyone flep (KPF) ile tünel tekniğiyle kombine kuronale pozisyone flep (TCAF) yöntemlerinin klinik ve estetik sonuçlarını cerrahi sonrası 6. ayda karşılaştırmak amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntemler: Retrospektif olarak, KPF ve TCAF gruplarının her birinde 10 hasta olmak üzere toplam 20 hasta ve 20 tedavi edilmiş çekilme bölgesi değerlendirilmiştir; Cerrahilerin hepsinde de-epitelize bağ dokusu grefti kullanılmıştır. Çekilmeler Cairo sınıflamasına göre sınıflandırılmıştır. Keratinize diş eti genişliği (mm), çekilme derinliği (mm) ve genişliği (mm) ile klinik ataşman düzeyi (mm), açık kök yüzey alanı (mm²) başlangıçta ve cerrahi sonrası 6. ayda ölçülmüştür. VAS skoru (0–10) başlangıçta ve 6. ayda; kök kapanma yüzdesi (%) ve RES (0–10) 6. ayda değerlendirilmiştir. Grup içi ve gruplar arası karşılaştırmalarda sırasıyla Wilcoxon işaretli sıralar ve Mann–Whitney U testleri kullanılmıştır (p<0,05).

Bulgular: Çekilme tipi dağılımı KPF grubunda RT1 5 (%50) ve RT2 5 (%50), TCAF grubunda RT1 2 (%20) ve RT2 8 (%80) olarak belirlenmiştir. Cerrrahi öncesi ve post operatif 6. Ay değerlendirmelerinde keratinize diş eti genişliğindeki ortalama artış KPF grubunda 2,90 ± 2,08 mm, TCAF grubunda 0,70 ± 1,42 mm bulunmuştur (p=0,023); çekilme derinliğindeki ortalama azalma sırasıyla 3,70 ± 1,16 mm ve 2,60 ± 0,97 mm idi (p=0,042). Kök kapanma yüzdesi KPF grubunda %91,13 ± 15,48, TCAF grubunda ise %66,00 ± 29,11 olarak saptanmıştır (p=0,029). VAS skorundaki ortalama değişim gruplar arasında benzer bulunmuştur (6,50 ± 2,17 ve 5,70 ± 3,56; p=0,732); toplam RES skorunda da anlamlı fark görülmezken (p=0,285). Renk uyumu skoru TCAF grubunda daha yüksektir (1,00 ± 0,00 ve 0,60 ± 0,52; p=0,029).

Sonuç: Bu örneklemde KPF grubunda keratinize diş eti genişliği artışı, çekilme derinliği azalması ve kök kapanma yüzdesi daha yüksek bulunmuştur. TCAF grubunda renk uyumu alt skoru daha yüksekken, toplam RES ve VAS skoru değişimi bakımından gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Bu sonuçlar, KPF’nin söz konusu klinik sonuçlar bakımından daha avantajlı olabileceğine işaret etmektedir. Bu bağlamda daha geniş örneklemli ve uzun dönem takipli çalışmalara ihtiyaç vardır.