Acil servise dispne ile başvuran hastalarda kalp yetmezliği tanısında MR-proANP (mid-regional pro-atrial natriuretic peptide) ilekardiyopulmoner USG'nin tanısal değerliliklerinin karşılaştırılması


Arş. Gör. MECİT ÇOKLUK

Tez Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye

Tez Danışmanı: Doç. Dr. Özlem Bilir

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Acil Servise Dispne ile Başvuran Hastalarda Kalp Yetmezliği Tanısında MR-proANP (Mid-Regional Pro-Atrial Natriuretic Peptide) ile Kardiyopulmoner USG’nin Tanısal Değerliliklerinin Karşılaştırılması

Giriş ve Amaç: Kardiyojenik bir acil durum olan akut kalp yetmezliği hastalarının acil servis başvurularındaki en temel şikayeti nefes darlığıdır. Bu çalışmada acil servise nefes darlığı ile başvuran hastalarda MR-proANP ve kardiyopulmoner ultrasonografinin kalp yetmezliğinde tanısal değerliliklerinin araştırılması amaçlandı.

Gereç ve Yöntem: Acil servise nefes darlığı ile başvuran erişkin hastaların demografik özellikleri, fizik muayene ve başvuru anındaki vital bulguları, MR-proANP düzeyi, kan gazı parametreleri ve yatak başı ultrasonografi bulguları kesin tanıya göre istatistiksel olarak karşılaştırıldı.

Bulgular: Nefes darlığı ile başvuran hastaların %45,8’inde dekompanse kalp yetmezliği mevcuttu. Bunun dışında en sık saptanan nedenler KOAH alevlenmesi, pnömoniler (bakteriyel ve Covid -19) ve pulmoner emboli idi. En sık saptanan fizik muayene bulguları ral, juguler venöz dolgunluk ve pretibial ödemdi. Yatak başı EKO’da hastaların %36,1’inde EF %45’in altında iken EF %45’in altında ve üstünde olan hastalar arasında MR-proANP düzeyleri arasında farklılık tespit edilmedi. Dekompanse kalp yetmezliği olan ve olmayan gruplar arasında MR-proANP değerleri benzerdi. Dekompanse kalp yetmezliği olan hasta grubunda, EF<%45 ve diyastolik yetmezlik saptanan hastaların sıklığı diğer hasta grubundan belirgin şekilde fazlaydı. Akciğer ultrasonu ve ekokardiyografi parametrelerinin farklı kombinasyonlarının birlikte kullanımları (B, PLAPS profilleri, SVEF, diyastolik yetmezlik) her durumda dekompanse kalp yetmezliğini tanımada istatistiksel olarak daha anlamlıydı. MR-proANP dekompanse kalp yetmezliği açısından tek başına tanı koyduracak ya da ekarte ettirecek kadar yetkin olmadığı görüldü. Diyastolik yetmezlik ve B profili parametrelerinin kalp yetmezliğine tek başına tanı koydurma ya da ekarte ettirme gücü yoktu.

Tartışma ve Sonuç: Kardiyopulmoner ultrasonografi, acil servise nefes darlığı ile başvuran hastalarda kalp yetmezliğini tanımada tanısal yeterliliğe sahipken MR-proANP düzeyleri tanısal yeterliliğe sahip olmadığı gibi kardiyopulmoner ultrasonografi bulgularına göre değerlendirildiğinde de MR-proANP seviyelerinde anlamlı bir fark saptanmadı.

Anahtar Sözcükler: Nefes darlığı, Dekompanse kalp yetmezliği, Diyastolik yetmezlik, Kardiyopulmoner ultrasonografi, MR-proANP