Juvenil İdiopatik Artritte İnaktif Hastalık Durumuna Ulaşmayı Etkileyen Faktörlerin Retrospektif Değerlendirilmesi
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Balahan Makay
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Amaç: Çalışmamızın amacı çocukluk çağında en sık görülen kronik romatolojik hastalık olan juvenil idiopatik artritin biyolojik tedavi altında inaktif hastalığa ulaşmasını etkileyen faktörlerin saptanmasıdır.
Yöntem: Çalışmamızın örneklemine Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Romatoloji Bilim Dalı’nda Ocak 2005 – Ocak 2021 tarihleri arasında JİA tanısı ile takip edilen 0 – 18 yaş arası en az bir yıldır biyolojik ajan alan hastalar dahil edildi. Çalışmaya dahil edilme kriterlerine uyan 160 hasta değerlendirildi. Hastaların demografik verileri (cinsiyet, beden kitle indeksi, JİA alt grubu, belirti başlangıç yaşı, tanı yaşı, tanıda gecikme süresi, izlem süresi) ve tanı anındaki klinik bulguları (tutulan eklem sayısı, hangi eklemlerin tutulduğu, üveit varlığı, entezit varlığı, metatarsit varlığı) ile laboratuvar bulguları (ESH, ANA, RF, HLA B27 değerleri) bölüm dosyasından not edildi. İzlemi boyunca kullandığı ilaçlar, bu ilaçların başlanma zamanları ve hastanın inaktif hastalığa ulaşma zamanı dosyadan kaydedildi. Bu çalışmada biyolojik ajan kullanan JİA tanılı hastaların, biyolojik ajan kullanımının birinci yılındaki inaktif hastalık durumu ile bu parametreler arasındaki ilişki araştırıldı.
Bulgular: Çalışmaya kriterlere uyan 160 hasta dahil edildi. Hastaların % 46’sı erkek, % 54’ü kızdı. Hastalık alt tipleri arasında % 31 oran ile ilk sırada RF- poliartiküler jüvenil idiyopatik artritli hastalar yer alıyordu. Hastaların tanı yaşı ise 8 ± 5 yıl olarak bulundu. Hastaların % 17’sinde artmış kilo/obezite vardı. Hastaların en sık kullandığı biyolojik ajan adalimumab idi (% 58). Hastaların tanı sonrası biyolojik ajan başlama zamanı ortalama 18±27 ay (median:8, min:1, max:177 ay) olduğu görüldü. Hastaların %17 sinde artmış kilo/obezite vardı. Hastaların % 26’sında çoklu biyolojik ajan kullanımı görüldü. Hastaların % 28’inde tanı sonrası birinci yılında inaktif hastalık gelişti. Hastaların % 85’inin Anti-TNF, % 26’sının tocilizumab, % 9’unun kanakinumab kullandığı saptandı.
Sonuç: Sonuçlar değerlendirildiğinde hastaların ülkemiz ve diğer ülkeler ile benzer ve farklı yönleri olduğu belirlendi. Bu sonuçlardaki farklılığın hastalığın heterojen olmasından kaynaklandığını düşünmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: Jüvenil İdiyopatik Artrit, İnaktif Hastalık, Çocukluk Çağı