Demans Tanısı olan Bireylere Bakım Veren Aile Üyelerine Yönelik Bilişsel Davranışçı Terapi Temelli Bir Müdahalenin Geliştirilmesi ve Etkilerinin İncelenmesi
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Psikoloji Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Gülay Dirik
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı (ÖYP)
Özet:
Demans,
bireyin günlük hayatını sürdürmesini etkileyen hafıza, dil, problem çözme ve
diğer düşünme becerilerinde azalma ile karakterize sorunların ve durumların
genel adıdır. Demans tanısı olan
bireylerin büyük bir kısmına aile üyeleri tarafından bakım verilmektedir. Hem
bir yakınlarının demans tanısı alması hem de bakım vermenin uzun saatler alması
bakım verenler için pek çok problemi de beraberinde getirmektedir. Bakım
verenler yüksek düzeyde bakım yükü, stres ve psikolojik semptom rapor
etmektedirler. Ayrıca, bakım vermek bakım verenlerin sosyal desteklerini ve
yaşam kalitelerini de olumsuz etkilemektedir. Bakım vermenin bu etkileri psikolojik
müdahalelerin önemini arttırmaktadır. Bakım verenler de en çok psikolojik
yardıma ihtiyaçları olduğunu ifade etmişlerdir. Psikolojik yardım kapsamında da
Bilişsel Davranışçı Terapi’nin etkili olduğu belirtilmektedir. Bu
çalışmanın amacı Bilişsel Davranışçı Terapi’den ve Stres Süreci Modeli’nden
yola çıkarak demans tanısı olan bireylere bakım veren aile üyelerine yönelik Bilişsel
Davranışçı Terapi temelli bir psikolojik müdahalenin geliştirilmesidir. Çalışmaya
35 demans tanısı olan bireye bakım veren aile üyesi katılmıştır. Katılımcılar
seçkisiz olarak müdahale ve kontrol grubuna atanmışlardır. Müdahale grubundaki
katılımcılar sekiz hafta boyunca haftada bir, bir saat, bireysel olarak, geliştirilen
müdahaleyi almışlardır. Müdahale grubundaki katılımcılardan müdahale öncesinde
ve sonrasında ölçümler alınmıştır. Kontrol grubundaki katılımcılardan ise sekiz
hafta ara ile iki kez ölçüm alınmıştır. İkinci ölçümden sonra kontrol
grubundaki katılımcılara bakım verme ve davranış yönetimi ile ilgili bilgi
verilmiştir. Ölçümlerde katılımcılar Kişisel Bilgi Formu, Zarit Bakıcı Yükünün
Kısaltılmış Versiyonu, Algılanan Stres Ölçeği, Kısa Semptom Envanteri, Çok
Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’nin Gözden Geçirilmiş Formu, Dünya
Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği’nin Kısa Formu ve Müdahale Sonrası
Değerlendirme ve Geri Bildirim Formu ölçeklerini tamamlamışlardır. Ana çalışma
kapsamında müdahale ve kontrol grubunu karşılaştırmak için 2 (grup: müdahale
grubu ve kontrol grubu) X 2 (zaman: müdahale öncesi ve müdahale sonrası) son
faktörde tekrar ölçümlü karma ANOVA analizleri yapılmıştır. Müdahalenin
demans tanısı olan bireylere bakım veren kişilerin psikolojik semptomlarını,
stres düzeylerini ve bakım yüklerini azalttığı ve algıladıkları sosyal desteklerini
ve yaşam kalitelerini ise artırdığı tespit edilmiştir. Geliştirilen müdahale
programının demans tanısı olan bireye bakım verenlerin bakım
yükü, algılanan stres, psikolojik semptom, depresyon, anksiyete, olumsuz
benlik, somatizasyon, hostilite, algılanan sosyal destek, aileden algılanan
sosyal destek, arkadaştan algılanan sosyal destek, özel bir insandan algılanan
sosyal destek ve yaşam kalitesi üzerinde olumlu etkilerinin olduğu sonucuna
ulaşılmıştır. Çalışmanın bulguları, güçlü ve zayıf yönleri ilgili
alanyazın ışığında tartışılmıştır. Ayrıca, gelecek çalışmalar için önerilerde
bulunulmuştur.