Yaşlıların Psikososyal Uyumlarının Kazandırılmasında Bir Araç Olarak Halk Danslarının Meditatif Etkileri
Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tez Danışmanı: Zuhal Amato
Tezin Onay Tarihi: 1991
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
Müziğin tedavi edici unsuru göz önünde bulundurulduğunda ,son yıllarda dansa ( ve halk danslarına ) tedavi edici bir araç olarak gereksinim duyulmaktadır.
Meditatif Dans ,ilk olarak 1990 yılında İzmir Basın Sitesi huzurevinde yaşlılarla uygulanmış ve tez konusunda ele alınmıştır. Dansın bir çeşidi de meditasyonlu danstır. İnsan bedeni ve ruhunun huzur ve rahatı için terapi ihtiyacı gittıkçe artmıştır.Özellikle yaşlılık denen insan ömrünün son zamanlarında , bedensel ve ruhsal sıkıntılar baş gösterir.Yaşlılar hayata bağlanacak bir amaçları olmadığını düşünerek ,kendilerini toplumdan soyutlamaya çalışırlar.Bu durum toplum ruh sağlığı açısından da önemli bir sorun haline gelmektedir.Halk Dansları ile terapi konusu bu amaçla araştırmaya konu edinilmiştir.
Müzik ve dansla terapi, çok eskiden beri var olan bir tedavi unsurudur.Bu tedavi şekli daha çok ruhi depresyonu önleyici ve iç dünyada oluşan boşluğu giderici bir yöntem olmuştur.Bireyler ,ruhlarında hissettiği müziği hareket ve dansla ifade ederek bir çeşit meditasyon yöntemi ile rahatlamaktadırlar.
Basın Sitesi Huzur Evinde kalan ; psikolojik ve sosyal uyumsuzluk gösteren bazı yaşlıların bu durumlarının düzeltilebilmesi amacıyla yalnız ve izole yaşlılarda halk danslarının psiko-sosyal uyumu arttırmada bir araç olup olmadığı araştırılmıştır.Halk Dansları ile meditasyon yapılmıştır.
Bu uygulama Türkiye 'de huzurevi yaşlıları ile 1990 yılında çok yenidir. Yaşları 60-80 arası yaşlılara üç aylık bir uygulama süresi, sağlığı harekete elverişli olan yaşlılarla uygulanmıştır.
Anket formu-----WilliamsHemşire gözlem formu- uygulanmıştır.Kontrol ve denek grubu olarak araştırma öncesi ve sonrası uygulanan Williams Hemşire Gözlem Formlarına göre , üç ay sonunda denek grubunda belirgin fark görülmüştür.Bu fark,istatistiksel yönden anlamlı bulunmuştur.
Ancak gözlem formları, bu araştırmada daha etkili olmuştur. Uygulama süreci gözlemlerinin yazılması ile ,yaşlıların psiko-sosyal uyumlarında gelişme olduğu ,unutkanlığın ortadan kalktığı saptanmıştır.
Bu uygulamaların yalnız yaşlı bireylerde değil, tüm sosyal gruplarda önemli ölçüde kendine güveni destekleyici bir uygulama olarak kullanılması önerilmiştir.