Figüratif Heykelde Biçim Geliştirme Üzerine Uygulamalar Ve Bir Sergi


Arş. Gör. MERT TAŞKIN DEMİR

Tez Türü: Sanatta Yeterlik

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Heykel Bölümü, Türkiye

Tez Danışmanı: Yrd. Doç. Gökçen Ergür

Tezin Onay Tarihi: 2014

Tezin Dili: Türkçe

Özet:

ÖZET


Her heykel elbette ki biçimlerin organizasyonu sayesinde oluşturulmuştur. İnsan yaratısı olarak varlık bulan heykel, başka bir deyişle heykelin sahip olduğu biçim, toplumun ilerlemesine, çevrenin değişimine, üretenin gelişimine bağlı olarak farklılaşarak dönüşmüş ve kültür tarihi boyunca evrilmiştir. Farklılaşmaların kaynağı ne olursa olsun, biçime dair temel unsurlar her zaman heykelin bütünlüğünde varlık bulmuştur.

Dönüşürken açığa çıkan biçim farklılıkları, geç de olsa sanatçı olarak kabul gören heykeltıraşın, sanatçı kaygılarını öne alarak yarattığı eserini yeniden değerlendirmekte ve biricikliğini aramakta kullandığı araçlar haline gelmiştir.

Bu çalışmada, figüratif heykelde varlık gösteren biçim kavramının değişmez unsurları üzerinde yoğunlaşılmıştır. Kişisel tepki ve duyarlılık nedeniyle, bir üreten tavrı olarak biçimde “abartı” kavramı tercih edilmiş ve bu kavram üzerinden gidilerek oluşturulmuş uygulamalar aracılığıyla da değerlendirmeler yapılmıştır.



ABSTRACT 

Undoubtedly, every sculpture has been created by an organization of forms. Having existed as a human creation Sculpture, in other words the form of sculpture has been differentiated due to the progress of the society, the change of the environment and the development of producer and it has evolved throughout the cultural history. Regardless of the motives of the differentiation, the basic elements of the form have been always materialized in the thoroughness of the sculpture.

The differences of forms which have occurred during the evolution have become the tools that the sculptor who was albeit late accepted as an artist used to re-evaluate and seek for uniqueness at his/her work which he/she created by his/her own artistic concerns.

This work concentrates on the constant elements of the concept of form which appears in figurative sculpture. By individual response and sensibility, the concept of “exaggeration” on the form has been preferred as the creator’s attitude and evaluations are made via the applications created through this concept.