Bilim, Teknoloji, Mühendislik, Matematik (STEM) Alanlarında Toplumsal Cinsiyet Eşit(siz)likleri: Türkiye Üniversiteleri Örneği


Şentürk B.(Yürütücü), Gündem F., Kuyurtar M., Körükmez Kaya L., Çekem K., Özgür Keysan A.

TÜBİTAK Projesi, 1002 - Hızlı Destek Programı, 2025 - 2026

  • Proje Türü: TÜBİTAK Projesi
  • Destek Programı: 1002 - Hızlı Destek Programı
  • Başlama Tarihi: Şubat 2025
  • Bitiş Tarihi: Şubat 2026

Proje Özeti

Bu araştırma, Bilim, Teknoloji, Mühendislik ve Matematik (STEM) alanlarında toplumsal cinsiyet eşit(siz)liklerinin Türkiye üniversiteleri bağlamında nasıl üretildiğini ve sürdürüldüğünü incelemektedir. STEM alanları, son yıllarda ekonomik kalkınma, yenilikçilik ve rekabetçilik politikalarının merkezinde yer almasına rağmen, bu alanlarda kadınların temsili ve akademik kariyerlerdeki konumları hâlen önemli eşitsizlikler barındırmaktadır. Çalışma, bu eşitsizlikleri yalnızca bireysel tercihler ya da yetkinlik farklılıkları üzerinden değil; bireysel, etkileşimsel, kurumsal/yapısal ve kültürel/sembolik düzeylerin birbiriyle ilişkisi içinde ele alan çok düzeyli ilişkisel bir kuramsal çerçeveye dayanmaktadır.

Araştırma, çoklu yöntemli bir tasarım benimsemektedir. Bu kapsamda, STEM ve toplumsal cinsiyet eşitliği alanında faaliyet gösteren kamu kurumları, üniversiteler, sivil toplum kuruluşları ve sendikalara ait politika belgeleri doküman analizi yöntemiyle incelenmiştir. Ayrıca Türkiye’nin farklı şehirlerinde yer alan üniversitelerde STEM alanlarında görev yapan 42 tane kadın akademisyenlerle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş; kadın akademisyenlerin meslek seçimi, iş yükü, motivasyon, ayrımcılık deneyimleri ve kariyer ilerleme süreçlerine ilişkin deneyimleri analiz edilmiştir. Bunlara ek olarak, Türkiye’de STEM alanlarının bulunduğu bütün üniversitelerin verileri derlenerek üniversitelerin türü, kuruluş yılı, bulunduğu il ve akademik başarı düzeyi gibi değişkenleri içeren ikincil veriler nicel analiz yöntemleriyle değerlendirilmiştir.

Araştırma bulguları, STEM alanlarında kadın akademisyenlerin özellikle üst akademik unvanlarda ve belirli disiplinlerde sistematik olarak daha düşük oranlarda temsil edildiğini; bu durumun kurumsal terfi ve değerlendirme mekanizmalarıyla yakından ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Nitel bulgular, kadın akademisyenlerin eril normlar, kalıp yargılar ve örtük beklentilerle şekillenen etkileşimsel süreçler içinde görünmez kılındığını ve sürekli kendini kanıtlama baskısıyla karşı karşıya kaldığını göstermektedir. Doküman analizi ise, STEM politikalarında toplumsal cinsiyet eşitliğinin çoğu zaman sınırlı ve parçalı biçimde ele alındığını ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar, STEM alanlarında toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin çok düzeyli ve ilişkisel bir yapıya sahip olduğunu göstermekte; bilim politikaları ve üniversite yönetimleri için daha bütüncül ve dönüştürücü yaklaşımlara duyulan ihtiyaca işaret etmektedir.