Ak Azem N. F., Havıtçıoğlu H., Karaca H., Malayoğlu U., Çakır A.(Yürütücü)
TÜBİTAK Projesi, 1001 - Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Projelerini Destekleme Programı, 2006 - 2009
İmplant malzemelerin biyo-uyumunu ve biyo-aktivitesini geliştirmek için yüzey mühendisliği etkin olarak kullanılmaktadır. Artropilastik cerrahide kullanılan protezler üzerindeki kaplama uygulamalarının kemik-implant arayüzeyindeki bütünleşmeyi artırdığı doğrulanmıştır. Farklı kalınlık, faz kompozisyonu, mikroyapı ve kristalliklerde kaplama yapılmasını sağlayan, çeşitli kaplama malzemesi ve kaplama teknolojisi vardır. Bu çeşitliliğin yanı sıra yük taşıyıcı protezler canlı dokularla bir arada kullanılacak şekilde tasarlanmalıdır. Sonuç olarak en uygun yüzey kaplamalarının seçimi, özellikle implant ömrü ve onun hastaya sağlayacağı rahatlık söz konusu olduğunda, çok zordur. İmplant malzeme yüzeylerindeki fosfat kaplamalar son yıllarda yaygı olarak araştırılmaktadır. Kimyasal formülü Ca10(PO4)6(OH)2 olan hidroksiapatit (HA), mükemmel biyo-uyumluluğu, biyo-aktifliği, kendisi üzerinde kemik oluşumunu teşvik eden özelliği (Osseo-integration), kimyasal ve yapısal olarak sert kemik dokusundaki doğal apatite benzerliği nedeniyle kapsamlı olarak çalışılmaktadır. Tek ticari uygulama aracı olan plazma püskürtme yüzeye yapışma mukavemetinin zayıflığı ve sıcaklığa bağlı faz dönüşümleri nedeniyle kritize edilmektedir. Plazma püskürtmenin alternatifi olarak, özellikle HA için, çeşitli kaplama teknikleri geliştirilmeye çalışılmaktadır. İstenen özelliklerde kaplamalar tasarlayabilmek için kullanılabilecek çeşitli işlem parametrelerine sahip olması nedeniyle bu çalışmada elektrokimyasal çöktürme tekniği (EÇT) seçilmiştir. Potansiyodinamik, potansiyostatik, galvanostatik ve galvanodinamik polarization yöntemleri bu çalışma için seçilen kaplama teknikleridir. 316L paslanmaz çelik (ASTM F138), Ti6Al4V alaşımı (ASTM F136) ve Co28Cr6Mo alaşımı (ASTM F75) bu çalışmadaki deneylerde altlık olarak kullanılan implant malzemelerdir. Bu çalışmada üretilen kaplamaların özellikleri çalışılan elektrokimyasal çöktürme tekniklerinin uygulanabilirliğini belirlenmek ve çöktürme için gerekli çözelti şartlarını saptamak için değerlendirilmiştir. Deney şartlarının implant malzeme yüzeylerinde çöktürülen CaP bileşiklerinin kristal parçacık boyutuna, stokiyometrisine ve morfolojisine, özellikle de film bütünlüğü, yüzeyi kaplama derecesi ve yapışma özelliği dikkate alınarak, nasıl etki ettiği araştırılmıştır. Kaplamaların yüzeye yapışmasını geliştirmek için CaP esaslı kaplamaların polimer malzemeyle birlikte çöktürme işlemi uygulanmıştır. Bu çalışmanın genel amacı çok fonksiyonlu CaP kaplamalar üretmek için yeni bir kaplama işlemi geliştirmek, implant malzemelerin kullanılan kaplama tekniklerine karşı herhangi bir hassaslık gösterip göstermediklerini araştırmaktır. CaP kaplamaların kimyasal bileşim ve yapısının karakterizasyonu XRD ve EDS analizleri yapılarak gerçekleştirilmiştir. Kaplamaları morfolojik özelliklerini belirlemek için taramalı elektron mikroskobundan yararlanılmıştır. Kaplamaların yapışma ve korozyon özelliklerini belirlemek için sırasıyla kazıma testi ve Hank’s çözeltisinde anodik polarizasyon testleri yapılmıştır