Primer torakal eğriliklerde postop düzelme oranları ile omuz dengesinin ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET SAİT AKAR
Danışman: ÖMER AKÇALI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Skolyoz hastalığı omurganın en sık rastlanan problemlerinden biri olup omurga deformitelerinden en önemlisidir. Omurgada üç boyutlu deformite vardır. Skolyoz olguları içinde en çok görülen formu olan adölesan idiyopatik skolyozun cerrahi tedavisinin esasları konusunda çalışmalar devam etmektedir. Özellikle primer torakal eğriliklerde eğriliğin düzelme oranları arttıkça denge parametrelerinin bozulduğu daha önceki çalışmalarda vurgulanmıştır. Bu çalışmanın amacı, torakal eğriliklerde düzeltme oranları arttıkça gövde ve omuz dengesindeki bozulmaları incelemektir. Çalışmada 2004-2011 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji servisinde cerrahi olarak tedavi edilmiş, primer torakal eğriliği olan adölesan idiyopatik skolyoz hastaları incelenmiştir. Bu hastalardan preop posteroanterior / lateral skolyoz grafileri, sağa eğilme ve sola eğilme grafileri, postop erken dönem ( ilk 8 hafta) ve postop orta dönem (12-24 ay) skolyoz posteroanterior / lateral (PA/Lat) grafileri tam olan olgular çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma kapsamında toplam 38 kadın, 4 erkek olmak üzere 42 hasta mevcuttur. Olguların preop PA grafilerinden; torakal Cobb açısı, lomber Cobb açısı, Midsakral Çizgi (MSÇ) - C7 mesafesi, apikal vertebra, apikal vertebra rotasyonu ve apikal vertebra translasyonu, klavikula açısı, T1 tilt açısı, birinci kostaklaviküler açı; lateral grafilerinden torakal kifoz ve lomber lordoz; eğilme grafilerinden torakal ve lomber Cobb açıları ölçüldü. Hastaların erken ve orta dönem postop PA ve lateral grafilerinden preop ölçülen (eğilme grafilerinde ölçülen açılar dışında kalan) açılar ölçüldü. Hastalar her segmenti vidalanan 29 olgu ve atlanarak vidalanan 13 olgu olmak üzere iki grupta değerlendirildi. Çalışmamızda her segmenti vidalanmış olgularda primer torakal eğrilikte anlamlı olarak daha fazla düzelme sağlandığı saptandı (p=0.001). Hastaların omuz dengesi parametreleri incelendiğinde gruplar arasında anlamlı fark olmamakla beraber, her iki grupta preop sağ omuzun yüksek olduğu ve postop hem erken hem orta dönemde olgularda sol omuzun yüksekte olduğu saptandı. Postop erken dönemde her segment vidalanmış olguların omuz dengesinin daha fazla düzelme gösterdiği; postop orta dönem sonuçları incelendiğinde ise her segment vidalanmış hastaların omuz dengesindeki düzelmenin bir miktar bozulduğu; atlanarak vidalanmış grupta ise düzelmenin her segmenti vidalanmış olan gruba yaklaşacak şekilde arttığı saptanmıştır. Sonuç olarak çalışmamızda, atlanarak vidalanmış olup eğriliği daha az düzeltilen olgularda postop erken dönemdeki omuz dengesinin, takip grafilerinde daha fazla düzelme eğiliminde olduğu saptanmıştır. Çalışmamızda dikkat çeken bir diğer bulgu ise atlanarak vidalanmış yani daha az düzeltilmiş olan olguların takip grafilerinde omuz dengesindeki düzelmeye paralel olarak lomber eğrilikte artma gözlenmiş olmasıdır. Anahtar Sözcükler: adölesan idiyopatik skolyoz, primer torakal eğrilik, omuz dengesi T 1 tilt, klavikula açısı, birinci kostaklaviküler açı