Investigation of the Removal of Microplastic from Industrial Wastewaters by Classic and Advanced Treatment Methods
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: NURSENA KARA
Danışman: Neval Baycan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Günümüzde plastikler, kullanım ve işleme kolaylığı, dayanıklılığı ve maliyet etkinliği nedeniyle birçok alanda tercih edilmektedir. Ancak araştırmalar, plastik kirliliğinin sucul ortamlarda ciddi bir sorun olduğunu göstermiştir. Güneşten gelen UV radyasyonu, hava koşulları, dalgalar ve biyolojik faktörler gibi çevresel faktörler, bu plastikleri daha küçük mikro veya nano plastiklere dönüştürmektedir. Küçük boyutları ve yavaş bozunma hızları nedeniyle, mikroplastikler (MP) çeşitli organizmalar üzerinde zararlı etkilere sahiptir ve çeşitli doğal koşullarda çeşitli kaynaklardan çevreye yayılabilirler. Evsel atık su ve endüstriyel atık suyun önemli miktarda MP saldığı bilinmektedir. Klasik atık su arıtma tesisleri üzerine yapılan araştırmalar, birçok tesisin atık sudan MP'leri çeşitli derecelerde uzaklaştırdığını göstermektedir. Ancak, klasik arıtma yöntemlerinin atık sudan MP'leri tamamen ortadan kaldıramadığı kanıtlanmıştır. Bu tez çalışması, farklı teknolojilerle donatılmış üç atık su arıtma tesisinin MP giderme verimliliğini araştırmış ve karşılaştırmıştır. Çalışma, İzmir ilindeki organize sanayi bölgelerinde bulunan klasik biyolojik arıtma tesislerinin yanı sıra, ileri teknolojiler kullanan bir tekstil şirketinin tesisini de kapsamıştır. Arıtma süreçlerinin benzer aşamalarında numuneler alınmış ve tespit edilen MP'ler miktar, boyut, şekil, renk ve polimer türü açısından analiz edilmiştir. Sonuçlar, klasik arıtma tesislerinde MP'lerin %47,3 ve %73,4 oranında giderildiğini göstermiştir. Ancak, özellikle 0,5-0,1 mm boyut aralığındaki MP'lerin her iki tesisin arıtılmış atık suları ile çevreye deşarj edildiği tespit edilmiştir. Gelişmiş arıtma tesisinde MP'ler %97,8 gibi yüksek bir oranda giderilmiştir. Bu bulgular, ileri arıtma teknolojilerinin atık sudan MP'leri gidermede çok daha etkili olduğunu ve alıcı çevreyi nispeten MP kirliliğinden koruduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, arıtma tesislerinden deşarj edilen atık sudaki MP seviyeleri için standartlar geliştirilmesi ve yasal sınır değerlerin belirlenmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Ayrıca, MP içeriği açısından oldukça kirli olan arıtma çamurunun yönetilmesinin önemine de dikkat çekmektedir.