Points of Consensus and Divergence between Populist Radical Right Parties in the European Parliament 2019 and 2024

Saylan İ.

Siyasi İlimler Türk Derneği III.Ulusal Siyaset Bilimi Kongresi, İstanbul, Turkey, 28 - 29 September 2024, pp.186, (Summary Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: İstanbul
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.186
  • Dokuz Eylül University Affiliated: Yes

Abstract

Haziran 2024’te Avrupa Parlamentosu 10. dönem seçimleri yapılmıştır. Bu seçimlerde popülist radikal sağ partiler yükselişlerini devam ettirerek bir önceki döneme göre milletvekili sayılarını artırmışlar ve Avrupa Parlamentosunun üçüncü büyük gücü haline gelmişlerdir.  Popülist radikal sağ partiler popülizm, yerlicilik, egemenlikçilik ve otoriterlik gibi bazı temel ideolojik öğelerde ortaklaşmaktadırlar. Ancak bu ortak özellikler söz konusu partilerin Avrupa Parlamentosunda bir arada hareket etmelerini garanti etmemektedir. Avrupa Parlamentosu 2019-2024 döneminde iki (Avrupa Muhafazakârlar ve Reformcular Partisi, Kimlik ve Demokrasi Grubu) , 2024 döneminde ise üç ayrı siyasal grupta (Avrupa için Yurtseverler, Avrupa Muhafazakârlar ve Reformcular Partisi, Egemen Ulusların Avrupası) temsil edilen bu partiler ideolojik ayrışmalar, çıkar çatışmaları ve tarihsel nedenlerle farklı gruplar kurmaktadırlar.

Avrupa Parlamentosu seçimleri ve siyasi grup faaliyetleri popülist radikal sağ partilerin ortak özelliklerini kavramak ve Avrupa düzeyinde kurdukları ittifaklar açısından belirleyici olan ayrışma noktalarını tespit etmek için önemli bir platformdur. Bu çalışmada 2019 ve 2024 seçimleri öncesinde bu partiler tarafından kurulan ittifaklara ait seçim manifestoları, seçimler sonrası Avrupa Parlamentosunda oluşturdukları siyasi grupların programları ve siyasal faaliyetleri incelenmektedir. Birincil ve ikincil kaynaklardan yararlanılarak popülist radikal partilerin Avrupa Parlamentosunda oluşturdukları siyasi grupların ortak ve farklı yönleri ortaya konulmaktadır. Söz konusu partilerin farklı siyasi gruplar oluşturmalarının bu partilerin bir parti ailesi oluşturdukları iddialarını tartışmalı hale getirmekle kalmayıp, Avrupa Parlamentosundaki potansiyel güçlerini demokrasilerin lehine sınırlayıcı bir işlev gördüğü anlaşılmaktadır.